1. Ana Sayfa
  2. Magazin
  3. Ece Ronay yaşanılanları ilk kez Gökhan Çınar’a anlattı!

Ece Ronay yaşanılanları ilk kez Gökhan Çınar’a anlattı!


Youtube’da yayın hayatına kaldığı yerden devam eden Katarsis’in bu haftaki konuğu toplumsal medya fenomeni Ece Ronay oldu. Programda Ece Ronay, hayatta kalma savaşı verdiği çocukluğunu, büyüme öyküsünü, ailede gördüğü ağır şiddeti, sokakta geçen birinci gençliğini, yetiştirme yurdu devrini, gece kulüplerinde çalıştığı yılları ve “fenomen” olma seyahatini birinci kere tüm içtenliği ile anlattı. Ayrıyeten, ‘’Ben buna sessiz kalamazdım.” dediği ve bir daha da hiçbir yerde anlatmak istemediği Mehmet Ali Erbil ile yaşadığı olaya son noktayı koydu. 

Ece Ronay yaşanılanları Gökhan Çınar’a anlattı!

İNSANLARIN DAYANAKLARI BENİ AYAKTA TUTTU!

Ece Ronay programın başında son günlerde medyada tartışılan hususlar üzerine şu kelamları aktardı; ‘’Hayatımın yorucu bir dönemimdeyim. İnsanların daima hakkımda bir fikrinin olması, tanıdık tanımadık herkesin benimle ilgili konuşması, yargılaması ve daima kendimi söz etme mecburiliği beni çok yıprattı. Güçlü durmaya çalıştıkça olup biteni içime attım ve patlamak üzereyim. Son yaşanılan olayda bilhassa şunu anladım. Ekran önündeki imgemi seven sevmeyen herkes bir biçimde bana dayanak oldu. Ortada alenen bir haksızlık olduğu vakit sizi sevmeyen, gerinizde durmayan yahut takviye olmayan hiç kimse kalmıyor. Ece Ronay, Türkiye’de bu hususların destekçilerinin olması da beni çok keyifli etti. Beni güçlü tutan en büyük şey bu oldu. Medyada hakkımda konuşulanlara karşın bildiri kutuma girdiğimde bir tane berbat bir ileti almamak beni ayakta tutan en kıymetli şeydi. Oldum mümkün kendini müdafaayı öğrenmiş biriyim. Esasen öğrenmiş olduğum bu şey yaşadığım olayla çok daha pekişti. Ömrüm boyunca yalnızlık çektim. Şayet yalnız bir bayansanız maalesef ki kendi kendinizi korumak zorunda olduğunuzu bilirsiniz. Kendimi korumak için her şeyi yapmak zorunda olduğumu biliyordum. Zira bir oburu benim yerine bunu yapmayacaktı. Hele ki karşındaki beşerler sizden çok daha fazla meslek sahibi ve maddi açıdan sizden daha üst bir sınıftaysa sizi koruyan pek kimse olmuyor. Ben kendimi müdafaayı öğrenmiştim artık de bunu pekiştirmek zorunda kaldım.’’

KİMSE BENİM KADAR KORKUSUZ VE CESURCA DAVRANMADI!

Yaşadığı olayları samimiyetle aktarmaya devam eden Ece Ronay, kelamlarını şu formda sürdürdü; ‘’Bu hayatta uygun ki varım diyebildiğim hiçbir şey yok. Yaşamasam da olabilirmiş diyebiliyorum bazen. Zira en son ki cüretimin ve korkusuzluğumun sebebi de bu. En fazla ne olabilir ki diyorum bazen. Yolun sonu hepimizin için mevt. Kendimi fark ettiğim periyotlarda yalnızlığın bir mecburilik olduğunu düşündükçe onunla memnun olmaya çalıştım. Yalnızlığı sevmeye çalıştıkça ise daima kendimi yıprattım. Artık ne için yaşayabilirim ki dedim kendime. Bundan sonrası için diğerine muhtaç bir hayat istemediğim için ayakta kalmayı seçtim. Bundan ötesi yoktu artık benim için. Hayattaki bu tek başınalık güvenebileceğim insanlara da yansıdı. Hayatımda itimat eksik diyebilirim. Sahiden güveneceğim insan sayısı çok az. Beni depresyona sokan da bu oldu maalesef. Yoksa yaşadığım bu olay benim hayatta yaşadığım en makûs şey değil, hatta en kolayların ortasında. Yalnızca güvendiğim insanların reaksiyonları beni üzdü. En ufak bir şey de bile takviye olduğum insanlardan bir telefon dahi almamak berbat oldu. Biz bayanların sesi olmak istiyoruz diyen biri bile çıkıp benimle röportaj yapmadı. Ben adliye kapısından kendi sesimi duyurmaya çalışırken imgelerimi kırpıp diğer formlarda lanse ettiklerini de gördüm. Tüm bunlar bir şeylere güvendiğim vakit maalesef ki sonuçların ne kadar berbat olabileceğini düşünerek hareket etmem gerektiğini öğretti. Düşünerek güvenmem gerekiyormuş demek ki. Beşerler zira benim kadar korkusuz ve yürekli formda anlatamıyor. Bir olay oldu ve herkes bir biçimde bu olayın ekmeğini yemeye çalıştı. Bu süreçte en büyük ziyanı ve yıpranmayı ben gördüm. Bu maalesef hiç kimsenin umurunda bile olmadı.’’

BABAMIN ŞİDDETİ BENİ EVİMDEN SOĞUTTU!

Çocukluğunda yaşadığı şiddetti gözyaşlarına boğularak anlatan Ece Ronay, o devirleri şu sözlerle anlattı; ‘’En başta çok hoş bir ailede olduğumu düşünüyordum. Okula başlayana kadar lüks bir hayat içinde yetiştim. Konuttaki her şey çok hoştu. Annem ve babamın bana olan ilgisi çok hoştu. Ben yedi yaşındayken erkek kardeşim doğdu. Kardeşim üç yaşına geldiğinde onun zihinsel engelli olduğunu öğrendik. Annem ve babam bu olayla ilgili büyük bir travma yaşadı. Bu durumu kabullenemediler. Kardeşimin zihinsel engelli oluşuyla ilgili süregelen periyotta, babamın daha sonradan işlerinde iflas edişi konutta anlamsız bir şiddetin oluşmasına sebep oldu. Konuttaki günah keçisi vakitle ben oldum. Yeterli gitmeyen şeyler yüzünden ekseriyetle ailemle sorun yaşıyordum. Kardeşimden dayak yediğim de oluyordu. Engelli bir çocuğa karşılık da veremezsin. Meskendeki bu anlamsız şiddetin üzerine şiddete alıştım. Çocukluğumdan beri aslında bunlarla büyüdüm. Büyüdükçe babam hududunu bana çok daha fazla yansıtmaya başladı. İlkokul sekizinci sınıfa giderken bir erkek arkadaşım olduğunu duyduğunda bana çok sonlandı. Ortamızda da hakikaten bir bağ yoktu. Bu süreçten sonra birbirimizden nefret etmeye başladık. Çok kolay sebeplerden ötürü daima hengame eder olmuştuk. Babamın seni dershaneden alacağım dediği gün çok berbat bir olay yaşadım. Beni kent dışında ıssız bir yere götürdü ve gözüme tornavida doğrultarak tehdit etti. O gün ondan kurtulduğum vakit meskenden büsbütün koptum. O gün konuta döndüğümüzde ondan özür dileyip bir daha yapmayacağım dedim ve o meskenden çıktından sonra kaçtım. O an meskenden kaçmak çok âlâ geldi. Daha ne kadar berbata gidebilir ki diye düşünerek meskenden kaçmıştım. Bir kız arkadaşım vardı. O da aileyle benim durumuma benzeyen sorunlar yaşıyordu. Onunla iki üç gün aç karnımıza parkta kaldık konuta gitmedik. Biraz üşüdük, aç kaldık lakin o bana çok yeterli geldi. Sonra üçüncü gün konuta tekrar gittim üstümü değiştirip yeniden meskenden kaçtım. Babam beni bu sebepten ötürü daima dövdü. O dövdükçe ben yeniden konuttan kaçtım. Neden ne diye bu şiddete maruz kaldığımı anlayamadan bunları yaşadım.’’

MESKENDEKİ ŞİDDET YÜZÜNDEN İNTİHAR ETMEYE KALKIŞTIM!

Çocukluğunda yaşadığı dram ile yüzleşen Ece Ronay, kelamlarını şu formda sürdürdü; ‘’Kendimi çok kıymetsiz hissettim periyotlardan geçtim. Bu benim bedenimdi ve benim vücuduma daima ziyan verdiler. Bunlar aslında baba ve kardeş olduğu için anlatabileceğim ve şikayet edeceğim hiç kimsem yoktu. Annem meskende olmadığı vakit bu türlü şeyler yaşıyordum. Annemin yapabildiği yalnızca ortaya girebilmekti. Sen kendi karnını doyurmazsan hiç kimse senin karnını doyurmak için bir gayrete girmiyor. Bu hayatta sen kendini korumak zorundasın, sen hayatta daima kendin için bir şeyler yapmak zorundasın. Ben bunu yıllar evvel deneyimledim. Yemek yiyebilmek için bile şunu yaptığımı hatırlıyorum. Yaşça bizden büyük beşerler tanışmak için ben ve arkadaşımı yemeğe davet ederlerdi. Biz yemek yiyip oradan kaçardık. Bu çok utanç verici bir nokta lakin maalesef bunu da yaptık. Bunun daha ilerisi çok berbat noktalar. Lise birinci sınıftayken yatılı bir okulda kaldım. Okul hayatımın bir devri yatılı okullarda geçti. O devir fen lisesinde başarılı bir öğrencilik hayatı geçiriyorum. Hatta kendime bir arkadaş dahi edinmiştim. Beni anlayan çok düzgün bir kişiydi. Okulun müdürü benim o şahısla arkadaş olmamam için elinden geleni yaptı. O sıhhat meslek öğrencisi onunla senin ne işin olur diyerek bana kızdığı oluyordu. Bu benim mana verebildiğim bir şey değildi. Ben müdürün bu lafını dinlemeyi tercih etmedim. Sonra o beni babama söyledi ve babam okula gelerek herkesin ortasında beni çok makûs dövdü. O günden sonra artık hakikaten o konut benim için bitmişti. Olaydan sonra meskene götürdü beni ve odaya kilitledi. O ada aklınca ben konuttan kaçmayayım diye bu türlü bir şey yaptı fakat bu sefer ben bunun üzerine intihara kalkıştım. Artık kendi başıma bir hayatım olmayacak ve daima bunlara maruz kalacağım diyerek bunu göze aldım. Bileğimi kestim ve kardeşimin ilaçlarını içtim. Ölürüm artık diye beklerken annem beni fark etti ve beni kusturmaya çalıştı. O an duyduğum bir ses beni farklı bir beşere dönüştürdü. Babam kesin arkadaş olduğu o çocuktan gebedir. Şu an yüzümüze bakmaya utandığı için bunu yapıyordur dedi. Gebe olmasa bunu yapmazdı dedi. Bunları duyduktan sonra kendi içimde bir aydınlanma yaşadım. O günden beridir kendime, kendi başına bir hayat kurmak için yaşıyorum.’’

AİLEMDEN ALINIP ÇOCUK YURDUNA GÖNDERİLDİM!

Konutta gördüğü şiddet yüzünden yıllar geçtikçe ailesinden giderek uzaklaşan Ece Ronay, çocukluğunda yaşadığı talihsizlikleri anlatmayı sürdürdü. Ece Ronay, Gökhan Çınar’a karşı yaşadıklarını şu biçimde aktardı; ‘’Bir gün arkadaşım Ayşe ile buluşacaktık. O da öteki kızlarla hengame etmiş. Onunla buluşmaya gittiğimde bir anda tam hengamenin ortasında kaldım. Orada ikimiz onlarca kız tarafından dayak yedik. Ben o hengame esnasında bıçaklandım. O olayda polisler beni aileme teslim etti. Sonraki gün beni bıçaklayan kız hakkını helal et diyerek konutumuza kadar geldi. Birinci kez birisi beni insan yerine koyup özür dilemişti. Ben de kızın özrünü kabul ettiğim için babam annemi dışarı attı ve bizi rezil ettin diyerek beni dövmeye başladı. Bağırış çağırış olunca annem de dışarıdan bir şey yapamadığı için polisi çağırmış. Polis geldi ve sen bu ailede yaşamak istiyor musun diye sordu. Hayır dedim ve beni çocuk yurduna götürdüler. Orada da kendimi kabul ettirmek için çok çabaladım. Vakitle tespih sallayan, kaşına çizik atan biri haline dönüştüm. Kısa bir devir orada kaldıktan sonra ailemi aradım mecburen özür diledim ve daha sonra anneannemlerde yaşamaya başladım. Bu periyottan sonra babama karşı büyük nefret duymaya başladım. O daima üzülsün ve ağlasın istiyordum. Bir reaksiyon versin istiyordum zira artık. Kimse benden özür dilememişti. Sonra üniversite kazandım ve İstanbul’a geldim. Maddi açıdan annem tekrar elinden geleni yapmaya çalıştı bu periyot. Arkadaşımın biri bana para kazanabilmek için DJ’lik yapmamı önerdi. Mayo giyip sahneye çıkman gerekiyor yalnızca diyerek beni bu işe sürüklediler. Bunlar alışık olduğum tipten şeyler değildi. Utandığım oluyordu. O denli açık giyinen biri de değildim. Bunun için daima alkol alıyordum. Alkolik olduğum devir oldu. Çok uygun şeyler değildi bunların hiçbiri. Berbat bir devirden geçtim.’’

DAİMA KENDİMİ KORUDUM!

Toplumsal medyada fenomen olduğu devirlere kadar yaşadığı zorlukları anlatmayı sürdüren Ece Ronay, şunları söz etti; ‘’Fenomen olmamı büsbütün Allah’tan gelen bir baht olarak görüyorum. Ben okulumu maddi açıdan sürdüremeyince ve DJ’likten de gerçek düzgün para kazanamayınca farklı bir yol bulmaya çalıştım. Ece Ronay, O periyotlarda makûs şeylere de maruz kaldım. Ben bakireydim daha evvel hiçbir cinsel bağlantım olmamıştı. Buna karşın kendimi muhafazayı daima sürdürdüm. Sonra okuluma başlamadan evvel yaz tatilinde kız arkadaşımın yazlığında o meşhur olduğum karpuz görüntüsünü çektim. Sonradan bilinir biri haline geldim. Ne olduysa o görüntüden sonra oldu ve sonra fenomen oldum.’’

YALNIZCA ÖZÜR BEKLEDİM!

Magazin gündeminin lisanından düşmeyen ve çok konuşulan olay ile ilgili kelamlarını sürdüren Ece Ronay, programın kapanışına hakikat şu  kelamları söyledi; ‘’Bu olay ile ilgili paylaşım yaparken bunun bu kadar büyüyeceğini düşünemedim. Bu kadar büyük bir gündem olacağını hiç iddia edemedim. Fikrim yalnızca şuydu, o beni tehdit etti, ben de paylaştım. O özür diler ve bahis kapanır diye düşünmüştüm. Ece Ronay, Tek hedefim susmuyorum işte ve tehditlinize boyun eğmiyorum demekti. Siz beni ezemezsiniz diyerek bunu yaptım. Yalnızca bana yapılanı göstermek istedim herkese. İftira atmaya çalışsam öteki şeyler de söyleyebilirdim. Yalnızca özür bekledim. Beni hatalı çıkartmak için her şeyi yaptılar. Ben kendi mecramda başarılı olan bir beşerim. Televizyon tarafında beni tanımayan beşerler benim reklam yapmaya çalıştığımı düşündüler. Problem reklam değildi. Ben başından beri kendisine daima düzgün yaklaştım.  Gelip klibimde oynadı. Birbirimize etkileşim olarak dayanak sağlayacağız diye konuşmuştuk. Benim saygılı duruşuma karşın bana karşı yakışıksız bir dönüş yaptı. Ben ona geri çekilme talihini dahi verdim bildiride. Hayır Mehmet Ali Beyefendi sanki yanlış şahsa mi yazıyorsunuz diye ileti iletmeme karşın devam etti. Sonradan senin nişanlı olduğunu bilmiyordum dedi bana. Bir yerlerden kendisini muhafazaya çalışıyordu daima. Döndü dolaştı kendi ayağına dolaştı. Ben şunu bile söyledim. Şayet rastgele bir çocuk yurduna kütüphane yapmayı kabul ederseniz ben bu olayı daha fazla büyütmeyip hatta sizinle uzlaşıp şikayetimi geri çevireceğim dedim. Lakin üstüne üstlük bana maddi tazminat davası açtılar.’’

Ece Ronay yaşanılanları ilk kez Gökhan Çınar’a anlattı!
Önerilen Yazı
Ece Ronay’dan Mehmet Ali Erbil’e suç duyurusu

Kaynak: (BHA) – Beyaz Haber Ajansı

Yorum Yap

Yorum Yap